Хитойнинг жануби-ғарбида шундай бир маскан борки, бу ерда қадимий тош кўприк, шаршаралар, баланд қоялар ва ҳатто сув ичида ўсадиган дарахтларни бир жойда кўриш мумкин.
«Кичик етти аркли кўприк» деб аталадиган бу манзарали ҳудуд 46,4 квадрат километр майдонни эгаллайди. Тоғлар, ўрмонлар, ғорлар, кўллар ва шаршаралар бу ерда бир-бирига уйғунлашган.
Масканнинг асосий рамзи — 1836 йилда қурилган етти аркли тош кўприк. Унинг остидан тиниқ сув оқади. Тошлар орасида мох ва папоротниклар ўсган, улкан дарахтлар эса шохларини сув томон эгиб туради.
Аммо сайёҳларни энг ҳайратга соладиган манзаралардан бири — сув устидаги ўрмон. Айрим дарахт ва буталар тўғридан-тўғри оқар сувлар орасида, тошлар устида ўсади. Илдизлар орасидан сув оқиб ўтиб, яшиллик ва қоялар билан бирлашади.
Бу ерда Лая ва 68 поғонали шаршаралар ҳам бор. Сув тоғ ёнбағирларидан тушиб, бир нечта оқимларга бўлинади.
Ҳудуд табиати миллионлаб йиллар давомида шаклланган қоялар, ғорлар ва чуқурликлари билан ҳам ажралиб туради. 2007 йилда Либо табиати ЮНЕСКОнинг Бутунжаҳон мероси рўйхатига киритилган.
Яна бир қизиқ факт: ҳудуднинг 92 фоиздан ортиғини ўрмонлар ташкил этади.
Буй, мяо, яо ва шуй халқлари вакиллари яшайдиган бу маскан табиати билан бирга ўзининг миллий таомлари, мусиқаси ва анъаналари билан ҳам қизиқ.
Қадимий кўприк, шаршаралар ва сув ичида ўсадиган дарахтлар «Кичик етти аркли кўприк»ни Хитойнинг энг қизиқарли табиий манзилларидан бирига айлантирган.